MEYADEGames Studio
← Bütün yazılar

Unutma: İlk Denemem, Çevrimdışı Bir Kişisel Asistan

· 4 dk okuma · Meyade Games Studio

Unutma

Unutma, yani çevrimdışı kişisel asistan uygulamam, hayatımda yayınladığım ilk şey. Adı zaten ne olduğunu söylüyor ve çıkış noktası tam olarak bu.

Küçük bir günlük kaygı

Evden çıkıyordum, on dakika sonra o soru geliyordu: Kapıyı kilitledim mi? Ocağı kapattım mı? Çoğu zaman evet, kapatmıştım. Ama yaptığımı hatırlayamıyordum ve bu belirsizlik bütün gün peşimden geliyordu.

Unutma'nın ilk sürümü neredeyse utanç verecek kadar basitti. Çıkarken "kapıyı kilitledim"e dokunuyorsun, sonra bakıp merak etmeyi bırakıyorsun. Hızlı eylemler, bir zaman damgası, başka hiçbir şey. Uygulama yapmayı öğrenmek için, akşamları, kendim için yaptım.

Sonra ailemin şifre kasasına ihtiyacı çıktı

Sıradaki parça, ailemdeki yaşlılardan geldi. Şifrelerini sürekli unutuyorlardı. Kâğıda yazıyorlar, kâğıdı kaybediyorlar, şifreyi sıfırlıyorlar, yine yazıyorlardı. Onlara unutacakları bir hesap daha vermek istemedim.

Bu yüzden Unutma'nın içine şifreli bir Kasa ekledim. Hesap yok, sunucu yok. Veri telefonda kalıyor. Onlar için asıl mesele de buydu: çalışmak için internete ihtiyaç duymayan, bir giriş bilgisi hatırlamalarını istemeyen, korumalı tek bir yer.

Büyümeye devam etti

Kasa olunca gerisi aynı mantıkla geldi: Madem bu uygulamayı açıyorum, öbür küçük şeyleri de burada tutsam? Notlar. Günlük. Basit bir bütçe ve harcama listesi. Alışveriş listesi. Rutinler. Hatırlatıcılar ve yapılacaklar. Hepsini tek bakışta gösteren bir takvim.

Kulağa özellik şişmesi gibi geldiğini biliyorum, bir kısmı da gerçekten öyleydi. Ama ortak nokta hep aynıydı: Bunlar sürekli unuttuğum şeylerdi ve hepsini bana ait, sakin tek bir yerde istiyordum.

Unutma Beyin: cihazın içinde çalışan asistan

En çok gurur duyduğum parça daha sonra geldi. Bir süre sonra uygulamada bir şeyi koyacak çok yer olmuştu ve doğru yeri seçmek başlı başına küçük bir angaryaya dönüştü. Bu bir not mu, yapılacak mı? Hatırlatıcı mı, günlük kaydı mı?

Böylece Unutma Beyin dediğim şeyi yaptım: çevrimdışı bir kişisel asistan. Tek bir cümle söylüyor ya da yazıyorsun: "yarın süt al", "kapıyı kilitledim", "cuma üçte diş hekimi". O da cümleyi gitmesi gereken yere koyuyor. "Kapıyı kilitledim mi?" diye de sorabiliyorsun, cevabı kendi verilerinden veriyor.

Bunun ne olduğunu ve ne olmadığını tam söylemek istiyorum, çünkü olduğundan büyük göstermek çok kolay:

  • Telefonun üzerinde çalışır. Küçük bir cihaz içi model ve bir kural kümesi var. Hiçbir şey sunucuya gönderilmez.
  • Sohbet botu değildir, büyük dil modeli de değildir. Onunla sohbet edemez, yerine bir şey yazdıramazsın.
  • Her zaman anlamaz. Emin olmadığında tahmin yürütmez, sorar.
  • Asistan Türkçe, İngilizce, Almanca, İspanyolca, Fransızca ve İtalyanca çalışır.

Benim için mesele hiçbir zaman "bir yapay zekâyla konuşmak" değildi. Mesele "şunu nereye koyacağım" diye düşünmeyi bırakmaktı. Bir cümle giriyor, doğru listeye düşüyor, ben de günüme devam ediyorum.

Ne öğrendim

Unutma bana uygulama yapmayı öğretti. Yayınlamak ise geri kalan her şeyi: mağaza sayfaları, ekran görüntüleri, inceleme kuralları, uygulamanın adını çok sık değiştirince ne olduğu, gerçek insanların ne kadar yavaş geldiği. Yayınlamayla ilgili bildiklerimin çoğunu önce burada yanlış yaparak öğrendim.

Bir şeyi de öğrendim: en çok kullandığım uygulama en gösterişlisi değil, küçük şeyleri emanet edebildiğim uygulama.

Şu an nerede

Unutma Şubat 2026'dan beri App Store'da ve geliştirmeye devam ediyorum. Çoğu zamanımı asistana veriyorum: daha iyi anlama, daha az gereksiz soru, insanların gerçekten kurduğu günlük cümlelerin daha çoğu. Denerseniz ve bir şey size ters gelirse, duymak istediğim tam olarak bu.

İlgili yazı: Mobies: Esnaf İçin Müşteri Defteri

App Store'dan Unutma'yı indirinGoogle Play'den edininUnutma web sitesi